#اندکی_تفکر

#اندکی_تفکر بشریت یک‌باره از بین نمی‌رود؛ آرام‌آرام و در میان رفتارهای روزمره ناپدید می‌شود. آن‌وقت که کسی در خیابان زمین می‌خورد و اولین واکنش ما، بیرون آوردن دوربین است؛ وقتی انسانی درخواست کمک می‌کند و پاسخش سکوت است؛ وقتی نگاهی که باید پناه و همدلی باشد، سرگرم بالا و پایین کردن صفحهٔ گوشی است. این یک فاجعهٔ ناگهانی نیست؛ این، از دست رفتن تدریجی همان چیزهایی است که به ما آموختند انسان باشیم. گوشی موبایل بی‌تفاوتی را به وجود نیاورده، اما برای آن پناهگاهی راحت ساخته است. ثبت کردن، آسان‌تر از…