من همیشه یه عادت داشتم...
من همیشه یه عادت داشتم... هیچی نمیگفتم. وقتی بابام جلوی بقیه تحقیرم کرد، هیچی نگفتم... وقتی کسی که عاشقش بودم بهم خیانت کرد، بازم هیچی نگفتم... وقتی کارم شکست خورد، به همه گفتم: «مهم نیست، دوباره شروع میکنم.» همه فکر میکردن خیلی قویام. ولی کسی نمیدونست شبها که تنها میشم، چقدر از خودم عصبانیام... چقدر حرف نگفته توی دلمه... چقدر از دوباره باختن میترسم... و چندتا از آرزوهامو فقط از ترس شکست، قبل از شروع کردن دفن کردم. یه جایی فهمیدم: من قوی نبودم... فقط سالها بود درد کشیدن بیصدا رو یاد…
Read the full story at manehaghighi ↗