این پرنده‌ی کاغذی سیاه، همان دردی‌ست که از دستمان رها می‌کنیم؛
این پرنده‌ی کاغذی سیاه، همان دردی‌ست که از دستمان رها می‌کنیم؛ با یک حرف، یک رفتار، یک بی‌تفاوتی. فکر می‌کنیم رفته، دور شده، گم شده در مه. ولی درد هم مثل پرنده راهش را بلد است و یک روز، وقتی هیچ انتظارش را نداری، کنار خودت می‌نشیند. پس مراقب باش چه چیزی را به دست باد می‌سپاری... Phoebe @Sirnews2
Read the full story at sirnews2 ↗