دستم را
دستم را به سراسر شب کشیدم زمزمهٔ نیایش در بیداری انگشتانم تراوید خوشهٔ فضا را فشردم قطره های ستاره در تاریکی درونم درخشید و سرانجام در آهنگ مه آلود نیایش تو را گم کردم سهراب سپهری #شب_و_روزگار_خوش @khabariran
Read the full story at khabariran ↗