پارسال همین موقع‌ها هفت هشت سال جوان‌تر بودیم ...
پارسال همین موقع‌ها هفت هشت سال جوان‌تر بودیم ... این دیالوگ بابک حمیدیان به آهنگی از سیاوش قمیشی در ذهنم گره می‌خوره که می‌گه: گمان مبر ز موی سپیدم به عمر دراز جوان ز حادثه‌ای پیر می‌شود گاهی ... آری، عمر آدمی به اندازه اندوهی‌ست که بر دوش می‌کشد، اندوهی که به زبان محمود درویش: ما را نکشت اما از همه چیز تهی کرد ... به قول شاعری سن هر کس را غمش اندازه گیری می‌کند! وای اگر تقویم تاریخ در تقدیر جغرافیای گره بخورد که هر لحظه‌اش یا زخم حادثه‌ای باشد یا دلهره‌ای از آنچه ممکن است حادث شود، آنگاه هر…
Read the full story at sirnews2 ↗