دردناکترین پشیمانی، نه خطاهای جوانی، بلکه حسرت کارهای نکرده از سر ترس است. اینکه بفهمی تمام عمرت را بر اساس ترس از قضاوت دیگران، بیپولی و حفظ وضع موجود زیستهای. این پشیمانی در میانسالی مثل خوره به جانت میافتد. آدم از خطاها و حماقتهایش میگذرد، اما از زندگی نزیستهاش هرگز.
دردناکترین پشیمانی، نه خطاهای جوانی، بلکه حسرت کارهای نکرده از سر ترس است. اینکه بفهمی تمام عمرت را بر اساس ترس از قضاوت دیگران، بیپولی و حفظ وضع موجود زیستهای. این پشیمانی در میانسالی مثل خوره به جانت میافتد. آدم از خطاها و حماقتهایش میگذرد، اما از زندگی نزیستهاش هرگز. 💬کنجکاو کمحوصله 1991 @kafiha
Read the full story at kafiha ↗