اول جوونی که یه کار خوب پیدا کردم به توصیه‌ی رفیقم تصمیم گرفتم هزینه تحصیل یه بچه از بهزیستی رو پرداخت کنم.

اول جوونی که یه کار خوب پیدا کردم به توصیه‌ی رفیقم تصمیم گرفتم هزینه تحصیل یه بچه از بهزیستی رو پرداخت کنم. حدود ۹ سال با تموم سختیا از شکم خودم زدم و با عشق خرج تحصیلشو ماه به ماه براش واریز کردم تا بالاخره دانشگاه سراسری قبول شد و رفت رو پای خودش. امروز بعد از ۱۵ سال توی شهرداری دیدم اسم معاون شهردار چقدر آشناست؛ رفتم پیشش گفتم منو می‌شناسی؟ گفت نه متاسفانه. با لبخند خودمو معرفی کردم گفتم من فلانی‌ام که بدون منت ماهانه در حد بضاعتم هزینه تحصیلتو می‌دادم. یهو شناخت گفت عههههه آقای فلانی هستی…