چهار نشده در را باز کردند و غمی عظیم به حیاط مصلی سرازیر شد. غمی که آدم‌ها با خودشان از گیت‌های بازرسی عبور می‌دادند و هیچ‌کس نبود که غم را از شانه‌هاشان بردارد.

چهار نشده در را باز کردند و غمی عظیم به حیاط مصلی سرازیر شد. غمی که آدم‌ها با خودشان از گیت‌های بازرسی عبور می‌دادند و هیچ‌کس نبود که غم را از شانه‌هاشان بردارد. غم به‌جای این‌که تقسیم شود تکثیر شده است، با همان وزن، با همان اندازه و آدم‌هایی که داخل می‌شوند همه خم‌خم راه می‌روند. دعای عهد از بلندگوها پخش می‌شود و آن‌جا که می‌خواند: "إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعِیدا وَ نَرَاهُ قَرِیبا" به تصویر آقا نگاه می‌کنم که زیر یکی از ورودی‌ها برای مردم دست بلند کرده است. بعد فکر می‌کنم که قریب به زبان ما چند…