پلنگ ایرانی برای علامت‌گذاری قلمروش، الکی هر جایی رو انتخاب نمی‌کنه؛ خیلی استراتژیک و هوشمندانه می‌ره زیر سایه‌ی درخت‌های کهنسال «اُرس» و اونجا روی خاک چنگ می‌زنه و جیش می‌‌کنه. این انتخابش سه دلیل خیلی داره:

پلنگ ایرانی برای علامت‌گذاری قلمروش، الکی هر جایی رو انتخاب نمی‌کنه؛ خیلی استراتژیک و هوشمندانه می‌ره زیر سایه‌ی درخت‌های کهنسال «اُرس» و اونجا روی خاک چنگ می‌زنه و جیش می‌‌کنه. این انتخابش سه دلیل خیلی داره: اول اینکه درخت ارس مثل یه سایه‌بون عمل می‌کنه؛ شاخ و برگ پرپشتش نمی‌ذاره بارون بوی پلنگ رو بشوره یا آفتاب تند فرومون‌ها رو داغون کنه، پس پیام بویاییش تا ماه‌ها موندگاره. دوم اینکه، زمینِ زیر این درختا پر از برگ‌های سوزنیِ پوسیده و نرمه، واسه همین پلنگ با پاهاش یه خراشِ حسابی ایجاد می‌کنه…