یعنی گاهی حس می‌کنی جوونِ ایرانی انگار نماد سختی و بدشانسی شده؛ از همون اول با تورم، گرونی و فشارهای اقتصادی بزرگ می‌شی، نوجوونیت به چند ساعت گوشی و تفریح‌های محدود خلاصه می‌شه، جوونیت هم بین دغدغه‌های زندگی و نرسیدن به آرزوهات می‌گذره؛ نه ماشینی که دوست داشتی سوارش بشی، نه خونه‌ای که همیشه رؤیای خر

یعنی گاهی حس می‌کنی جوونِ ایرانی انگار نماد سختی و بدشانسی شده؛ از همون اول با تورم، گرونی و فشارهای اقتصادی بزرگ می‌شی، نوجوونیت به چند ساعت گوشی و تفریح‌های محدود خلاصه می‌شه، جوونیت هم بین دغدغه‌های زندگی و نرسیدن به آرزوهات می‌گذره؛ نه ماشینی که دوست داشتی سوارش بشی، نه خونه‌ای که همیشه رؤیای خریدنش رو داشتی. بعدش هم سربازی اجباری... و تلخ‌تر از همه اینکه بعضی‌ها در اوج جوونی، قربانی جنگ و موشک و بمب می‌شن و فرصت زندگی ازشون گرفته می‌شه. واقعاً هیچ کلمه‌ای نمی‌تونه درد این اتفاق‌ها رو توصیف…