سربازهایی که دیشب در ایرانشهر جانشان را از دست دادند، قبل از هر عنوان و هر لباسی، فرزند یک خانواده بودند؛ پسرِ مادری که چشم‌انتظار بود، برادرِ خواهری که به بازگشتش دل بسته بود و عزیزی که آرزوهای ناتمام داشت.

سربازهایی که دیشب در ایرانشهر جانشان را از دست دادند، قبل از هر عنوان و هر لباسی، فرزند یک خانواده بودند؛ پسرِ مادری که چشم‌انتظار بود، برادرِ خواهری که به بازگشتش دل بسته بود و عزیزی که آرزوهای ناتمام داشت. مرگ، وقتی جوانی را از آغوش خانواده‌اش می‌گیرد، هیچ پیروزی‌ای در خود ندارد؛ فقط داغی می‌گذارد که سال‌ها بر دل عزیزانش می‌ماند. یاد همه جان‌باختگان این حادثه گرامی. برای خانواده‌های داغدار، صبر و آرامش، و برای مردم این سرزمین.