و دردناکتر از خودِ خبر، این است که انگار کمکم به شنیدنش عادت کردیم...
و دردناکتر از خودِ خبر، این است که انگار کمکم به شنیدنش عادت کردیم... هر بار اسمی از گوشهای از ایران میاد، قبل از هر چیز نگران میشیم که این بار چه اتفاقی افتاده. انگار سهم این سرزمین از تیترها، بیشتر از آنکه لبخند باشد، داغ و سوگواری شده است. خستهایم... نه از ایران، که از رنجی که سالهاست بر ایران میگذرد. از اینکه جوانها، خانوادهها و مردم، مدام بهای ناامنی و خشونت را میپردازند. آرزو کردن برای روزهایی آرام، دیگر یک آرزوی بزرگ نیست؛ کمترین حق مردمی است که فقط میخواهند عزیزانشان سالم به…
Read the full story at xpnteam ↗