جغرافیای همدردی ما دچار تبعیض است.

جغرافیای همدردی ما دچار تبعیض است. یک روز کردستان را در اوج بحران تنها می‌گذاریم و روز دیگر، زیر آتش بودنِ جنوب را نادیده می‌گیریم؛ انگار بحران‌ها فقط وقتی به تهران، اصفهان یا تبریز برسند رسمی می‌شوند. جامعه‌ای که چهل هزار شهید و جان‌باخته‌ی خود را به این سرعت فراموش کند و رنج هم‌وطنش را نبیند، پیش از هر دشمنی، پیوند اخلاقی و ملی خود را از دست داده است.»