وقتی به اندازه کافی آدما ناامیدت کنن و پشیمونت کنن از رفتارها و همه خاطره هایی که باهاشون ساختی.

وقتی به اندازه کافی آدما ناامیدت کنن و پشیمونت کنن از رفتارها و همه خاطره هایی که باهاشون ساختی. دیگه نه تنها دلت واسه اون حس ها و مکان ها و تجربه ها تنگ نمیشه، بلکه از همه اون احساس ها و خودت متنفر میشی که چرا حماقت به خرج دادی و تحمل کردی چون فکر میکردی این آدم سمی قراره درست بشه و اون هم دلش واسه همه خاطرات و روزهای با هم بودن تنگ میشه و وابسته اس بهت در حالی که اون فقط از کنار بودن با تو و تحمل تو و اعتماد به نفسی که بهش میدادی لذت میبرد در واقع این آدم خودشیفته فقط به خودش اهمیت میداده و…