‼️از آغوش پدر تا مزار فرزند؛ زخمی که فراموش نمیشود
‼️از آغوش پدر تا مزار فرزند؛ زخمی که فراموش نمیشود روزی آغوش یک پدر، امنترین جای دنیا برای فرزندش بود؛ امروز همان پدر با چشمانی اشکبار بر مزار او ایستاده است. این تصویر، تنها روایت اندوه یک خانواده نیست؛ یادآور بهای سنگینی است که بسیاری از خانوادهها در ایران پرداختهاند. اما تاریخ نشان داده است که حافظهی مردم را نمیتوان دفن کرد. یاد جانباختگان و رنج خانوادههایشان، به مطالبه عدالت و آزادی گره میخورد و صدای دادخواهی، با گذر زمان خاموش نمیشود. تا زمانی که حقیقت زنده است، امید به آیندهای…
Read the full story at kashef_rasu ↗