میگویند انسان به امید زنده است ؛

میگویند انسان به امید زنده است ؛ اما حقیقت آن است که انسان به امید مرده است! امید، همان برزخی است که ما را میان تسلیم شدن و نجات یافتن معلق نگه میدارد. ما در انتظار فرداهایی که هرگز نمی‌آیند، امروز خود را دفن میکنیم و دقیقا در همان لحظه‌ای که به جای حرکت کردن، منتظر معجزه می‌مانیم، عمیق‌ترین بخش وجودمان جان می‌دهد. امید، مرگ تدریجی زنده بودن در اینجا و اکنون است. ناامیدی آگاهانه، بسیار زنده‌تر از امید کورکورانه است. ✍کنجکاو کم‌حوصله Hani @Weedlashya 🍁