نامه ای از آن سوی آب
نامه ای از آن سوی آب ✍️حسین شریفیفر 🔹امروز به سرم زد به نامه پناه ببرم! سالها بود چنین حسی نداشتم. با دو دست به سرم فشار آوردم و با صدای بلند گفتم چرا یادم نیست؟ خاصیت مونولوگ همین است، آدم با خودش حرف میزند: برای دوستی که سالهاست از او خبر ندارم؟ نه… برای کسی که دلخور از او جدا شدم؟ نه... از خودم گله کنم که آخرین بار، بدون خداحافظی رفتم؛ نه… برای آن نیمکت خالی پارک ملت که دیگر نمیشود روی آن بنشینم؟ نه راضیکننده نیست… آخ! برای پدرم یا برای مادرم بنویسم؟ یا برای خودِ جوانترم؟ نه! وای…
Read the full story at chandsanieh_news ↗