میری تو یه مغازه.

میری تو یه مغازه. یه لباس رو نگاه می‌کنی، قیمتش رو می‌پرسی، می‌بینی کلاً از بودجه‌ت بالاتر هست. دلت می‌خواد راحت بگی: ممنون، نمی‌خوام ولی یه چیزی توی دلت میگه: «آخه فروشنده چی فکر می‌کنه؟ اون یکی مشتری‌ها نگاهم نمی‌کنن؟» خلاصه، تهش اون لباس رو میخری، میری خونه، پشیمونی و یه چیز توی کمد می‌مونه که هیچ وقت نمی‌پوشیش. اما واقعیت قضیه اینه که: هیچ‌کس اونقدر که تو فکر می‌کنی بهت توجه نداره. همه غرق زندگی و مشکلات خودشونن. یه نفر هم اگه نگاهت کنه، دو دقیقه بعد یادش می‌ره. وقتی این رو بفهمی، دیگه…