شرم از جایی شروع میشه که آدم کم‌کم باور می‌کنه مشکل، رفتارش نیست؛ وجودشه. کودک وقتی مدام تحقیر، مقایسه یا طرد میشه، به این نتیجه نمی‌رسه که «اشتباه کردم»؛ نتیجه می‌گیره که «من اشتباهم». و سال‌ها بعد هم، با همون باورِ قدیمی زندگی می‌کنه.

شرم از جایی شروع میشه که آدم کم‌کم باور می‌کنه مشکل، رفتارش نیست؛ وجودشه. کودک وقتی مدام تحقیر، مقایسه یا طرد میشه، به این نتیجه نمی‌رسه که «اشتباه کردم»؛ نتیجه می‌گیره که «من اشتباهم». و سال‌ها بعد هم، با همون باورِ قدیمی زندگی می‌کنه. 》ریحانه مقدم‌ فلاح《 @OfficialPersiaTwiter