این دفعه که بیکار شدم صبح ساعت ۶/۵ از خونه میزدم بیرون تا ۶ عصر تو خیابونا با بی ار تی و مترو میگشتم

این دفعه که بیکار شدم صبح ساعت ۶/۵ از خونه میزدم بیرون تا ۶ عصر تو خیابونا با بی ار تی و مترو میگشتم تا بچه هام نفهمن بیکار شدم و غصه نخورن گرسنه و تشنه و حتی پول نداشتم چیزی بخرم بخورم حتی عصر که میرسیدم خونه ممکن بود چیزی از ناهار نمونده باشه چون معمولا ناهار شرکت میخوردم با این وجود چیزی نمیگفتم تا شام این سختترین تجربه ام از بیکاری بود از بی پولی دقیقا مثل یه آدم بی خانمان و تو این یه هفته فهمیدم چرا بچه که بودیم بابام میگفت تو خیابون چیزی نخور ممکنه کسی دلش بخواد و نداشته باشه فهمیدم گرسنه…