دارو هم چند برابر شد.

دارو هم چند برابر شد. دوباره. مثل همیشه. نه فقط دارو. همه‌چیز. نان، مسکن، درمان، زندگی. هر بار که فکر می‌کنی دیگر بدتر از این نمی‌شود، می‌شود. هر بار که مردم کمی نفس می‌کشند، دوباره گلویشان را فشار می‌دهند. این دیگر گرانی نیست. این جنگ اعلام‌نشده با جان مردم است. وقتی یک ورق قرص ساده تبدیل می‌شود به نصف حقوق یک کارگر، وقتی بیمار سرطانی بین درمان و نان شب خانواده‌اش گیر می‌کند، وقتی پدر و مادر برای خرید دارو فرزندشان باید قرض کنند یا چیزی بفروشند، یعنی کسی دارد عمداً با سلامت و زندگی مردم بازی…