عصر شعر گذشته است
عصر شعر گذشته است دیگر کسی نیست که بر بالین روشن و خیس صبح قرار گیرد و تنهاییِ پرنده‌ی قفسی در یاد نمی‌ماند اینجا مقصد همه‌ی جاده‌ها تنها، نماندن است و سرانجام تمام آوازها عادت و فراموشی‌ست و من فکر میکنم چرا پایان همه‌ی چیزهایی که هرگز هم نبود و فقط خاطره‌ای دور یا قصه‌ی ناتمام کتاب‌ها هستند این اندازه رنج‌آور است... 👤مهشید تمسکی Polaris @Sirnews2
Read the full story at sirnews2 ↗